Pariska komuna

18 mart 1871 godine izdan je proglas čiji dio prenosim sa Wikipedije.

„Proleteri Pariza usled poraza i izdaje vladajućih klasa shvatili su da je kucnuo čas kada oni moraju spasavati situaciju, uzimajući u svoje ruke vođenje javnih poslova... Oni su shvatili da je njihova najviša dužnost, i apsolutno pravo, da sami postanu gospodari svoje sudbine”.

To je bio početak "Pariske komune" koja je krvavo ugušena u sedmici između 21 i 28 maja 1871. Poznata je kao "Krvava nedjelja" (La Semaine sanglante), jer je, zavisno od ideološkog opredeljenja istoričara, ubijeno, najčešće strijeljanjem, između 10 i 30 hiljada ljudi.
U svjetlu ovih podataka bi se mogli tražiti i razlozi brutalnosti sovjetskih, pa i jugoslovenskih, komunista poslije revolucije ili rata. Interesi svrgnutih eksploatatora i novih vlasti, izniklih iz bijede i siromaštva, su bili toliko različiti da se nisu mogli razriješiti dijalogom. Svi revolucionari koji su povjerovali u dijalog i demokratičnost eksploatatora su krvavo eleminisani. Aljende, Lumumba, Gadafi... svjedoče iz svojih grobova. Kao i njihovi saborci.

Jedna ljubavna pjesma koju su pjevali Parižani na barikadama je postala svojevrsna himna Komune i danas je popularna u Francuskoj.